Baby

Zwanger week 1 – 12

Drie maanden. Ik ben al weer drie maanden zwanger. Ik vind dit zo bizar! Twee maanden geleden werd ons hele leven op zijn kop gezet en over een half jaartje zal de kleine al in onze armen liggen. Ik dacht altijd dat die 9 maanden een eeuwigheid zouden duren maar ondanks dat het soms voelt alsof de tijd kruipt, vliegt ie eigenlijk juist voorbij!

baby (2 of 3)

Ik ben jullie Joel’s reactie nog verschuldigd na mijn vorige post ;). Ik denk dat schok het het beste omschrijft. Gelijk toen hij binnen kwam na werk gaf ik hem het pakje. Hij pakte het shirtje uit maar reageerde daar nog niet gelijk op, pas toen hij de test onderin lag liggen begon er wat te dagen.. Wat een gek moment zeg! We waren beide zo onder de indruk dat we het maar zijn gaan vieren met een ijsje. Om vervolgens een paar uur later nog helemaal beduusd in slaap te vallen.

De volgende dag stond eigenlijk mijn operatie op de planning. Maar ja, een narcose was natuurlijk niet meer mogelijk. Alleen hoe ging ik dat nou oplossen met mijn moeder? Die verwachtte me namelijk rond een uur of 1 bij haar thuis… Ik was zo enthousiast en wilde het nieuws zo graag delen dat ik met Joel besloot het haar gewoon gelijk te vertellen. Wat was dat leuk om te doen! Op de foto zie je het cadeautje wat ik aan haar gaf.

baby (3 of 3)

Een paar dagen later waren Joel’s ouders aan de beurt. Ik had een zelfde soort lijstje gemaakt en net als mijn moeder, waren zei ook helemaal verbaasd en blij!

Maar dit gebeurde allemaal in week 5 & 6. Hoe ging het in de weken erna? Nou eigenlijk mag ik niet klagen.. Ik ben enorm moe geweest. Veel meer dan werk en bank kwam er niet uit mijn handen en het leek alsof ik elke dag vroeger in mijn bed lag. Misselijk ben ik gelukkig niet geweest, wel kon ik een week of twee geen warm eten verdragen en heb ik wat vreemde cravings gehad. Zo heb ik een week lang tosti’s gegeten, is ( nog steeds dus ) de ananas niet aan te slepen en heb ik enorme dorst. Momenteel lijkt alles weer wat meer normaal. Mijn energie is langzaam terug en ook de eetlust is er weer, de ene dag beter dan de andere. Helaas werd ik vorige week flink ziek en lag ik op bed met koorts, nu ruim 1,5 week later voel ik me nog steeds niet 100%. Gek hoe je er dan pas achter komt hoe afhankelijk je bent van medicijnen. Hoofdpijn? O ik pak wel een ibuprofen, Keelpijn, hop een strepsil, een week lang hoestbuien; dan maar wat codeïne. Maar nee, niks van dit alles mag op dit moment dus moet mijn lijf het helemaal zelf doen. Laten we hopen dat het snel helemaal wegtrekt. Maar again, in het algemeen mag ik totaal niet klagen!

We hebben natuurlijk ook al de nodige bezoekjes gehad aan de verloskundige, echoscopist en het ziekenhuis. Alle controles waren tot nu toe helemaal goed! De eerste echo bleek met 8 weken te zijn, iets te vroeg voor een officiële termijnbepaling dus we mochten twee weken later nog eens kijken naar onze kleine pudding. En ook bij het eerste echte bezoek aan de verloskundige konden we na enige tijd zoeken het hartje al horen kloppen. Wat een bijzonder iets zeg! Komende periode wordt even spannend. Woensdag heb ik namelijk mijn combinatietest geplant staan. Dit is iets waar Joel en ik al heel snel allebei achter stonden. We willen gewoon graag wat meer zekerheid over de gezondheid van onze kleine. De uitslag komt gelijk dus ik hoop daarna echt wat meer te kunnen gaan genieten. En met het vooruitzicht van de geslachtsbepaling zou dat toch wel moeten lukken. Nog slechts drie weekjes wachten tot we weten of het een jongen of een meisje is….

Het is een beetje een lange update geworden maar nu hoeven jullie niet meer zo lang te wachten voor een volgende hoor!

handtekening

Follow on Bloglovin

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply