Baby

Lieve Harper #1

De afgelopen maanden heb ik jullie meegenomen tijdens mijn zwangerschap via verschillende updates. En nu zien jullie Harper veel voorbij komen in de DreamWeekly’s maar ik was nog zoekende naar een manier om ook nu, maandelijks, updates over haar te plaatsen. Ik wilde het zo persoonlijk mogelijk houden en er niet een soort van opsomming post van maken. Dat past gewoon niet zo bij mij 😉 Daarom heb ik besloten het in briefvorm te doen naar haar. Zo kan ze, als ze later groter is, precies lezen hoe ik haar ontwikkeling heb meegemaakt! Vanaf nu dus elke tweede zaterdag van de maand een nieuwe Lieve Harper.


Lieve Harper,

Mijn kleine meisje, je bent nu al weer 6 weken bij ons. Zo ongelofelijk hoe snel de tijd is gegaan! Ik kan me nu al bijna niet meer voorstellen hoe het was toen je nog in mijn buik zat of hoe het leven was voordat we wisten dat jij eraan kwam. Ik ga het niet rooskleuriger maken dan het is, de afgelopen weken waren best pittig. Al scheelt het een hoop dat mama zich van tevoren had ingesteld op nog veel erger dus eigenlijk redden we het prima ;).

De eerste dagen thuis waren gek en papa en mama moesten vooral heel veel leren. Ik kon de laatste keer dat ik een baby had vastgehouden niet eens meer herinneren! Sorry dus voor al het gepruts met je luiers, de kou op je lijfje omdat ik de knoopjes van je boxpakje niet snapte en je dus weer omgekleed moest worden, en de keren dat je te lang op je fles moest wachten omdat ik de tel kwijt was met de schepjes en voor de vierde keer opnieuw moest beginnen.. Maar met de tijd leer je en veel dingen gaan nu al op routine! Het leukste moment van de dag is als we je in bad mogen doen. Je geniet er zo van en daar trakteer je ons sinds een weekje ook vaak op je eerst lachjes. Dat is zo leuk om te zien, dat mag je wel vaker gaan doen hoor!

In de eerste week was ik zo beschermend over je en dat was vooral met Luxor een probleem. Zo blij als wij waren dat jij er was, zo naar leek hij het te vinden. Ons harige kattenkind was duidelijk uit zijn hum en hield je als een havik in de gaten. Hij was boos en agressief naar alles en iedereen wat ervoor zorgde dat ik je niet uit het oog durfde te verliezen. Lastig hoor als ik heel nodig moest plassen en papa nog sliep haha! Gelukkig gaat ook dat nu stukje bij beetje beter en negeren ze zelfs je hardste gehuil. Hopelijk worden jullie later dikke maatjes maar voor nu houden we je grijpende handjes nog maar even uit zijn buurt.

Mama moet sowieso nog wel leren om zich wat minder druk om je te maken..Stiekem pak ik wel erg vaak je handje als je zo stil ligt te slapen om even te voelen dat alles goed is. Maar je doet het juist hartstikke goed volgens het consultatiebureau. Niks om me druk om te maken dus! De komende weken gaan we waarschijnlijk echte lachjes bij je zien en hopelijk ga je ook wat langer slapen. Nou, we gaan het zien!

Liefs,
Mama

handtekening

Follow on Bloglovin

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply