Baby

Lieve Harper #2

Maandelijks wil ik, op een zo persoonlijk mogelijk manier, Harper’s ontwikkeling met jullie delen. Daarom heb ik besloten het in briefvorm te doen. Zo kan ze, als ze later groter is, precies lezen hoe wij alles hebben ervaren! Elke tweede zaterdag van de maand vind je hier dus een nieuwe Lieve Harper.

Lieve Harper,

Hoe kan het nou dat er al weer vier weken voorbij zijn gegaan sinds mijn vorige brief? Tijd is een raar iets. We hebben je nu al weer een dikke twee maanden bij ons, ongelofelijk toch?! Het wennen is er ondertussen een beetje vanaf. Je hoort nu echt bij ons gezin en langzaam beginnen we onze weg samen te vinden. Maar afgelopen maand was niet allemaal rozengeur en maneschijn. Je had periodes dat je niet anders wilde dan bij mama op de borst slapen. Dagenlang zat ik met je op de bank. Eten kwam ik nauwelijks aan toe om over het huishouden maar niet te beginnen. Lastig vind ik dat hoor want ik zie je natuurlijk veel liever als een blij meisje!

Gelukkig is er een ding wat altijd veel oplost, lekker naar buiten gaan. Vaak worden we zelfs getrakteerd op een lachje als we je in je berenpak hijsen. Papa en mama hebben je afgelopen maand trouwens meegenomen naar Amsterdam, Opa en Oma in Nederhorst en naar Oma in Ermelo. Ging prima hoor zo samen in de trein! Je slaapt eigenlijk overal doorheen zo lang je maar lekker schommelt in de wagen.

Volgende week gaan we weer langs het consultatiebureau voor je eerste prikjes. Ik hoop zo dat het meevalt voor je! Je was een koningin tijdens je hielprik dus ik hoop dat je die stoere genen van je vader hebt overgenomen. Ik ben wel benieuwd hoe veel je nu weer gegroeid bent hoor! Aan je kleding te zien ga je namelijk als een speer ;). Mama heeft de eerste lading kleding uit je commode moeten halen. Je past ze echt niet meer.. Gelukkig heb ik niet echt last van het “ blijf maar klein “ syndroom. Ik vind het juist leuk dat je groeit en geniet van elk nieuw dingetje dat je kan!

Wat ik wel lastig vind aan het verstrijken van de tijd, is dat de laatste weken van mama’s verlof zijn in gegaan. De laatste volledige weken dat ik met jou thuis kan zijn. Ik vind het maar niks maar met papa, opa en oma’s als oppas weet ik dat het goed gaat komen. Zo kunnen ook zij wat meer van jou gaan genieten! In de volgende brief zal je wel lezen hoe ik mijn eerste werkweek heb ervaren. Maar tot dan is het nog even jij en ik meissie!

Liefs,
Mama

handtekening

Follow on Bloglovin

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply