Baby

Lieve Harper #3

Maandelijks wil ik, op een zo persoonlijk mogelijk manier, Harper’s ontwikkeling met jullie delen. Daarom heb ik besloten het in briefvorm te doen. Zo kan ze, als ze later groter is, precies lezen hoe wij alles hebben ervaren! Elke tweede zaterdag van de maand vind je hier dus een nieuwe Lieve Harper.

Lieve Harper

Wat was het een zware maand schat. Ik deed m’n best om de laatste weekjes thuis intens van je te genieten maar ik vond het zo moeilijk. Mijn hoofd was enorm bezig met het aftellen en ik kon dat maar niet van me af zetten. En toen was daar die lastige dag. De dag dat mama weer naar haar werk moest. Opeens ben je niet meer elke dag bij me. Een flinke verandering en ik heb er menig traan om gelaten. Nee, het went tot nu toe nog niet. Tuurlijk heb je het super bij oma en opa en oma thuis en kan je zo je band met hun vergroten, maar ik ben liever zelf zo veel mogelijk bij je! Hopelijk neemt dat gevoel in de komende weken nog wat af en wordt het normaal. Als je maar weet dat ik het doe om jou het beste te kunnen geven lieverd en dat als ik het voor het zeggen had ik thuis bij jou zou blijven.

Een ander vervelend ding afgelopen maar waren je eerste prikjes. Oef dat vonden we wel even naar hoor maar na een paar korte huiltjes vond je alles weer prima. ’s Avonds kreeg je wel wat koorts maar gelukkig sliep je er lekker door heen. Ook de dag erna sliep je veel maar mama vond alles best. Liever lekker veel slapen dan je naar voelen!

Nou dat waren even genoeg nare dingen voor een maand hoor. Een veel leuker ding is het feit dat je nu je eigen paspoort hebt. Onze eerste vakantie met z’n drietjes is namelijk geboekt, en hoe kan het ook anders, we gaan naar Londen! Eind mei stappen we in het vliegtuig en nemen we je mee naar onze favoriete plek. We hebben er zo’n zin in! Het was hilarisch om een pasfoto van je te laten maken. Op de grote kruk met een enorme camera in je snufferd. Maar je kijkt zowaar vol in de lens, hebben al die keren dat ik met een camera boven je hang toch nog iets opgeleverd ;).

Papa en mama merken ook dat je steeds sterker begint te worden. Je houdt je hoofdje echt al goed omhoog en ook als we je op je buik liggen begin je je langzaam op te drukken. Zo leuk al die nieuwe ontwikkelingen! Naast dat je sterker wordt ben je nu toch ook echt uit maatje 56 gegroeid. Je geliefde berenpak is opgeborgen en ook slaap je nu in je grote bed. Soms komt dat wel even binnen, jeetje wat gaat de tijd snel! Maar verdrietig ben ik er niet om, nee ik vind het juist geweldig hoe goed je het doet.

Liefs,
Mama

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply