Personal

Even bijkletsen want ik ben er weer!

Wat ik niet wilde is toch gebeurd…Dreamdaily viel de afgelopen weken flink stil. Tijdens mijn zwangerschap leefde ik helemaal op van het bloggen. Mijn plezier was terug en ik had tijdens mijn verlof natuurlijk zeeën van tijd om te schrijven, foto’s te maken, recepten uit te werken en creatief bezig te zijn. Ook toen Harper geboren was bleef de zin om te bloggen. Maar nu ik weer werk word ik opgeslokt. Dagen vliegen voorbij. Ik ren naar mijn werk, ben daarna bezig met Harper, het eten, het huishouden, het terugkrijgen van mijn pre mummy body, ik probeer ergens nog lief te doen tegen mijn vent en aan het einde van de week hoop ik een uurtje vrije tijd te hebben om in bad te gaan. Kort gezegd, ik ben kapot.

En ik baal enorm want juist het gene waar ik hoop in verder te komen. Waar ik hoop ooit wat geld mee te kunnen verdienen en waarin ik alles vind wat ik zoek in een baan verwaarloos ik. Ik mis werken aan Dreamdaily enorm. Nu zit ik in het enige vrije uurtje wat ik deze zaterdag voor mezelf heb bij de Starbucks dit van me af te schrijven. Ik zie de minuten weg tikken en ik probeer er alles uit te halen. Maar eerlijk is eerlijk, het is verdomde lastig. Ik ben jaloers op mama bloggers die de energie hebben om ’s avonds hun laptop open te slaan en keihard aan de slag te gaan. Ik weet dat als ik wat wil bereiken ik niet moet zeiken maar moet doen.

Ik hoop dat met de komst van de zomer ( ok.. die is nu nog ver te zoeken maar goed mei komt er toch echt aan dus laten we maar positief blijven 😉 ) ook mijn energie weer wat terug komt. Dat de grauwe buien die me vaak in de winter om de oren blijven slaan wegwaaien. Want begrijp me niet verkeerd tijdens het lezen van deze blogpost. Ik geniet intens als ik in de blauwe ogen van mijn dochter kijk. Ik kan het soms nog steeds nauwelijks geloven dat het echt zo is. Ik ben mama en dat kleine mooie meisje mag ik zien opgroeien. Ik moet gewoon weer even de ruimte vinden om naast huisvrouw, mama, stylist en vriendin ook nog Maaike te zijn.

Ik weet eigenlijk niet goed waar ik met deze post heen wil. Het moest me even van het hart denk ik en het is tijd voor een frisse nieuwe start! Ik ga er alles aan doen om mezelf die nodige schoppen onder mijn kont te geven. Want ik wil dit! Dus nu ga ik snel verder met de enorme blogpost vol foto’s van de afgelopen maand die op jullie staat te wachten. Ik heb nog precies 44 minuten kostbare vrije tijd te gaan dus he ho let’s go!

handtekening

Follow on Bloglovin

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply