Baby

Op vakantie met je baby #3

Jeetje! Het voelt echt als gister dat ik nog bezig was met mij voor te bereiden op onze eerste trip met Harper. Maar ondertussen zijn we al weer een bijna twee maanden geleden en zijn wij een hoop ervaringen rijker. Hoe is het ons nou eigenlijk vergaan tijdens onze vakantie met baby?

Vooral ik was best nerveus over de reis zelf. Als we maar eenmaal in het hotel zouden zijn dan was wat mij betref alles goed. Maar dat bleek nergens voor nodig. De heenreis ging echt als die uit een boekje. We hadden de mazzel dat elke we elke stap precies rondom Harpers schema konden plannen. Zo kreeg ze de eerste fles net voordat we door de douane gingen, viel ze tijdens onze wachttijd heerlijk in slaap. Konden we haar nog verschonen voordat we naar de gate moesten en kwam fles nummer twee op het moment dat we de lucht in gingen. Ideaal! Zeker een tip dus mocht je binnenkort ook gaan vliegen. Kijk goed naar de tijden en wat het beste past. Natuurlijk valt het niet altijd te kiezen maar dit was wel erg fijn!

In Londen zelf ging het prima. Enige nadeel was dat zogenaamde rolstoelvriendelijke stations, dat absoluut niet waren! Maar met behulp van de draagzak en vele aardige Britten waren de trappen prima te doen. Harper heeft echt uren rond zitten kijken hangend in de zak. We hadden geen kind aan haar! We grapte zelfs dat ze een stuk gemakkelijker was zo op reis dan thuis. Ik zeg er wel eerlijk bij, ik kom meerdere keren per jaar in Londen. Ik ken de stad beter dan de stad waar ik in woon dus alles is vertrouwd en bekend. Misschien was het wel anders geweest als letterlijk alles zoeken was geweest. ’s Avonds aten we trouwens gewoon in het hotel. Harpers bedtijd was voor ons heilig ( normaal 7 uur maar door tijdverschil daar al om 6 ) en ach, wij waren toch ook bek af na een hele dag wandelen!

Het enige lastige punt kwam op de terugreis maar daar hadden we ons ook op ingesteld. We gingen namelijk pas vliegen na Harpers bedtijd ( 8 uur ’s avonds ). We hoopte dat ze op het vliegveld gewoon in slaap zou vallen maar helaas. Resultaat was dus een oververmoeide baby. Ik kan je zeggen dat tien minuten huilen in een vliegtuig echt kan voelen als een uur. Maar eenmaal thuis is dat snel vergeten en voor de volgende keer proberen we gewoon geen avondvlucht terug te nemen.

O en die inhoud van onze koffer die ik beschreef in de vorige blog? Op wat te weinig spuugdoekjes na was die perfect!

Wanneer mogen we weer?

handtekening

Follow on Bloglovin

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply